ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑΓνωσιακή βάση και forum λογιστικής θεματολογίας

Αναδημοσιεύσεις

Μια απάντηση στις ανιστόρητες απόψεις για την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών στα νησιά

Την απάντησή του στην άποψη του φοροτχενικού κ. Νίκου Σγουρινάκη σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ, έδωσε ο συμπολίτης μας λογιστής- φοροτεχνικός, κ. Τσαμπίκος Δημητράς.

Στη σχετική επιστολή του, ο κ. Δημητράς αναφέρει:

“Αξιότιμοι Συνάδελφοι, συνεργάτες, αναγνώστες και συμπολίτες.

Θεωρώ εγώ προσωπικά, καθώς και αρκετοί άλλοι συνάδελφοι τον κο Σγουρινακη έγκριτο φοροτέχνη, συγγραφέα και καθηγητή. Αλλά αυτή η προσωπική του τοποθέτηση που είναι δικαίωμα του, θα πρέπει να απαντηθεί και σχολιαστεί καταλλήλως διότι μου φαίνεται οτι αντιπροσωπεύει μόνο το αστικό κέντρο.
Ας τοποθετηθούμε και να υπενθυμίσουμε μερικά από τα εκατοντάδες μικροπράγματα που είναι είς βάρος μας:
α) Την ύπαρξη σπατόσημου που εισπράττουν τα αεροδρόμια μας, αλλά ταξιδεύει για το Ελ.Βενιζελός ενώ τα δικά μας αεροδρόμια ρημάζουν. (Νομίζω είναι αθέμιτος ανταγωνισμός)
β) Την αρχή της νησιωτικότητας που υποστηρίζεται όχι μόνο από το σύνταγμα μας, αλλά και απο Ευρωπαϊκούς κανονισμούς. (Νομίζω ότι εφαρμόζεται ο νόμος επιλεκτικά)
γ) Την απαγόρευση απόκτησης ακινήτων ή μετοχών εταιρειών που κατέχουν ακίνητα σε παραμεθόριες περιοχές, από κατοίκους 3ων χωρών (ιδιαίτερα Τούρκους υπηκόους), και παρά μόνο μετά από έγκριση ειδικής επιτροπής του υπουργείου Άμυνας  (Νομίζω είναι αθέμιτος ανταγωνισμός)
δ) Την ύπαρξη επιπλέον φόρων απο την υπόλοιπη Ελλάδα. Υπενθυμίζω τον ΔΗΦΟΔΩ που υπήρχε μόνο στα Δωδεκάνησα, ο οποίος τροφοδοτούσε τους Δήμους σε μεγάλο βαθμό για ανταποδοτικά έργα. (Νομίζω είναι αθέμιτος ανταγωνισμός)
ε) Την εξαίρεση από την χρηματοδότηση του Κτηματολόγιο ΑΕ για την Ροδο, διοτι υπάρχει απο Ιταλοκρατίας Κτηματολόγιο το οποίο δουλεύει πραγματικά και συντηρείται απο τις εισφορές των κατοίκων. Η Κτηματολόγιο ΑΕ παρόλα τα εκατοντάδες εκατομμύρια που έχει καταπιεί, δεν έχε ακόμα αποδώσει ούτε στο 30 % του δικού μας κτηματολογίου.
ζ) Την τεράστια (και δυσανάλογη με την υπόλοιπη Ελλάδα) συμβολή των νησιών μας στο ΑΕΠ της χώρας, στο εισόδημα που κατανέμεται και εισπράττει το κεντροποιημένο κράτος, και στα ψίχουλα που επιστρέφουν για υποδομές και δημόσιες επενδύσεις στους τόπους μας.
Αυτά είναι ελάχιστα παραδείγματα που μου ήρθαν στο μυαλό μέσα σε ένα λεπτό. Ας προσθέσουμε όλοι τις σκέψεις μας, να τις αποστάξουμε και να βγάλουμε μια συλλογή των καλύτερων ως απάντηση στον κο Σγουρινάκη και το περιοδικό επιχείρηση της Νομικής Βιβλιοθήκης ΑΕ που τον φιλοξενεί.
Θεωρώ ως ελάχιστό χαρακτηρισμό το απαράδεκτο, για την ταμπέλα του περιορισμού της φοροδιαφυγής  από τον ΦΠΑ και την κατάργηση στρεβλώσεων με την περιορισμένη πλέον Δυνατότητα έκδοσης πλαστών/εικονικών στοιχείων.
Θεωρώ ότι υποβιβάζεται το νοητικό μας επίπεδο, και αφήνουμε να μας κατηγορούν για πράγματα και καταστάσεις, με τις οποίες εις το όνομα της φοροδιαφυγής,  καταφέρνει η εκάστοτε κυβέρνηση να περάσει υποτιθέμενα περεταίρω μέτρα φορολογίας, ως μεταρρυθμίσεις.
Το άρθρο αυτό σε καμία περίπτωση, δεν έχει πολιτική χρεία, αλλά είναι προϊόν αγανάκτησης ενός και μόνο πολίτη, επαγγελματία, φορολογούμενου, κάτοικου Δωδεκανήσων και λογιστή.
Υ.Γ. Εάν ρωτήσετε  λογιστές εάν έχει υποπέσει στην αντίληψη τους φοροδιαφυγή, με έκδοση τιμολογίων από τα Δωδεκάνησα με σκοπό την εκμετάλλευση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ, δεν νομίζω να απαντήσει κανένας θετικά.
Ως παράδειγμα σας παραθέτω την σουηδική Αλυσίδα ΙΚΕΑ που πουλάει τα προϊόντα  της με την τιμή της Αθήνας που είναι 23% με ΦΠΑ 16%. Στην πραγματικότητα την διαφορά την καρπώνεται η ΗΟΜΕ ΜΑRKET AE που είναι η κεντρική εταιρεία στην Αθήνα. Ο καταναλωτής πληρώνει το ίδιο plus τα μεταφορικά.”.

Τσαμπίκος Δημητράς,

λογιστής, φοροτεχνικός, μέλος της Ένωσης Λογιστών Ρόδου

Ο κ. Σγουρινάκης, σε πρόσφατο άρθρο του, με τίτλο “Η ιστορία του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου”,  σε λογιστικό- φοροτεχνικό και επιχειρηματικό portal, ανέφερε:

“Το ιστορικό. Ο Ιταλοτουρκικός Πόλεμος του 1911, κατέληξε στην κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς. Οι κάτοικοι των νησιών αυτών, επειδή υπέφεραν τα πάνδεινα από τους Τούρκους (κυρίως, μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων το 1908), δέχτηκαν με ανακούφιση το νέο καθεστώς. Η κατοχή των Δωδεκανήσων από τις Ιταλικές Δυνάμεις («Ιταλικά Νησιά του Αιγαίου»), δεν διακόπηκε και δεν επηρεάστηκε από την Μικρασιατική Καταστροφή, ούτε από τις αποφάσεις της Συνθήκης της Λωζάνης (1923). Αντιθέτως, η Ιταλία, με τη Συνθήκη της Λωζάνης, οριστικοποίησε την κυριαρχία της στα Δωδεκάνησα, ενώ ο Ε. Βενιζέλος την περίοδο αυτή αναγνώρισε, στην ουσία, το υφιστάμενο καθεστώς της Δωδεκανήσου και έπαψε να ανακινεί το ζήτημα. Στο μεσοδιάστημα, η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα άλλαξε αρκετές φορές. Σημαντικές περίοδοι ήταν, τόσο η τετραετία του Ε. Βενιζέλου (1928-1932), όσο και στη συνέχεια η επιβολή της δικτατορίας του Ι. Μεταξά (1936). Ένα έτος μετά, το 1937 δημοσιεύεται στο ΦΕΚ ο Αναγκαστικός νόμος 660/1-5-1937 «Περί του Φόρου επί του Κύκλου Εργασιών». Πρόκειται για την ισχύουσα έκτοτε νομοθεσία για την επιβολή έμμεσης φορολογίας, η οποία εφαρμόστηκε μέχρι την 31/12/1986 (ο γνωστός ΦΚΕ). Έτσι φθάνουμε στην μεγάλη περιπέτεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με διατήρηση της Ιταλικής κυριαρχίας επί των Δωδεκανήσων, οπότε μετά από διάφορες κινήσεις στη πολιτική Ευρωπαϊκή σκακιέρα, μετά από στοχευμένες αντιδράσεις της ΕΣΣΔ, οι οποίες  αργότερα διασκεδάστηκαν, στο πλαίσιο των σφαιρών επιρροής, καθώς και μετά τις διαπραγματεύσεις της ιταλικής πλευράς που, μολονότι δεν αντιδρούσε στην παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, είχε ωστόσο θέμα με την πολεμική αποζημίωση, η ελληνική προσπάθεια τελεσφόρησε και η ένωση των νησιών με την Μητέρα Ελλάδα έγινε γεγονός τον Φεβρουάριο του 1947 (Υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης του Παρισιού).

Το παραπάνω σύντομο ιστορικό, σκοπό έχει να συνδέσει την χρονική στιγμή (1937) επιβολής ενός έμμεσου φόρου (ΦΚΕ), με το γεγονός ότι αυτός δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στη περιφέρεια των Δωδεκανήσων, αφού αυτά δεν ανήκαν στην Ελληνική Επικράτεια. Ωστόσο, αξιοπερίεργο εμφανίζεται το ερώτημα, γιατί ο φόρος αυτός δεν επεκτάθηκε μετά το 1947 (έστω, μετά την λήξη του καταστροφικού Εμφυλίου) και στην περιοχή αυτή. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα ενθυμούνται ότι υπήρχε η δυνατότητα αγοράς διαφόρων ειδών από τα Δωδεκάνησα, τα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι την επιβολή του ΦΠΑ, σε καλύτερες τιμές, ακριβώς εξ αιτίας του γεγονότος ότι δεν επιβαρύνονταν με τον ΦΚΕ.

Η εφαρμογή του ΦΠΑ στην χώρα μας άργησε αρκετά. Οι κυβερνήσεις μετά την πλήρη ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (1981), ζητούσαν και ελάμβαναν συνεχώς παρατάσεις, με το αιτιολογικό της δυσκολίας προσαρμογής από το ένα σύστημα στο άλλο. Εν τω μεταξύ, ο ΦΚΕ δεν εφαρμοζόταν στα Δωδεκάνησα. Ο «κλήρος» έπεσε στον τότε υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα, ο οποίος είχε την ευθύνη συγκρότησης  και παρουσίασης (και όχι μόνο) του νόμου για τον ΦΠΑ στη Βουλή. Ο νόμος δημοσιεύεται στο ΦΕΚ την 21η Αυγούστου 1986, με εφαρμογή από 1/1/1987. Εδώ λοιπόν, παρουσιάζεται το φαινόμενο μια περιοχή της χώρας, τα Δωδεκάνησα, να ζητά την εξαίρεσή της από την εφαρμογή ενός ενιαίου φόρου, ο οποίος εκτός από ότι είχε τα χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού μοντέλου, ήταν και κοινοτική μας υποχρέωση. Με το άρθρο 17 του παραπάνω νόμου, προβλεπόταν νέος νόμος, ο οποίος θα καθόριζε και τους μειωμένους συντελεστές  στην περιοχή αυτή της χώρας. Στην ερμηνευτική Εγκύκλιο 10/27-10-1987 για την εφαρμογή του ΦΠΑ, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, συνιστά μία από τις πλέον επιτυχημένες προσπάθειες ερμηνείας νόμου, αναφέρει (άρθρο 17, παρ. 67) πολύ απλά και χωρίς περαιτέρω σχόλια, ότι καθιερώνονται μειωμένοι συντελεστές στην περιοχή της Δωδεκανήσου, «όπου ως γνωστό δεν είχε επεκταθεί ο ΦΚΕ».  Ας μου επιτραπεί να πω, ότι μέσα στη σύγχυση που επικρατούσε εκείνη την εποχή από όλους τους φορείς, τους επαγγελματίες, αλλά και τους απλούς πολίτες, για την διαχείριση του νέου φόρου και για τον τρόπο που έπρεπε να αντιμετωπιστεί, η κοινωνία «ανέχτηκε» ή δεν κατάλαβε, γιατί να υπάρχει αυτή η ειδική μεταχείριση. Κάποιοι ενδεχομένως, να το δέχτηκαν, με την έννοια μιας μεταβατικής περιόδου, ενώ κάποιοι άλλοι συνέδεσαν την  πολιτική αυτή με το τουρκικό πρόβλημα κ.λπ. Ειδικό καθεστώς λοιπόν συντελεστών ΦΠΑ στα Δωδεκάνησα, χωρίς την ύπαρξη συγκεκριμένων και αξιόπιστων επιχειρημάτων. Ωστόσο και ο πλέον αδαής πολίτης, περί τα φορολογικά, συναισθάνεται ότι αν κάποια ομάδα της κοινωνίας απαλλάσσεται της φορολογίας ή τυγχάνει ιδιαίτερης μεταχείρισης, όλοι οι άλλοι επιβαρύνονται κάτι περισσότερο και μάλιστα, σχεδόν πάντα χωρίς να ερωτηθούν.

Έτσι, με το άρθρο 1 του Ν 1676/29-12-1986 ανακοινώνονται οι συντελεστές ΦΠΑ από 1/1/1987, ενώ με το  άρθρο 2 καθιερώνονται οι μειωμένοι για τα Δωδεκάνησα, κατά 30% ή 15%, με εξαίρεση τα καπνοβιομηχανικά προϊόντα, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα πετρελαιοειδή και την παροχή υπηρεσιών.

Το θέμα όμως έχει και συνέχεια.

Τον Μάρτιο του 1990 επί Οικουμενικής Κυβέρνησης Ξενοφώντα Ζολώτα, ψηφίζεται ο Ν 1881/1990, με το άρθρο 8 του οποίου επεκτείνονται τα γεωγραφικά όρια των μειωμένων συντελεστών κατά 30%, εκτός από την περιοχή της Δωδεκανήσου και στο νησί της Σαμοθράκης του Νομού Έβρου, ως και στους νομούς Λέσβου, Χίου και Σάμου (ανατολικό Αιγαίο). Η εξαίρεση πλέον  περιορίζεται μόνο στα καπνοβιομηχανικά προϊόντα.

Τέλος φθάνουμε στον Ν 2093/1992 (υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Στέφανος Μάνος), με τον οποίο γίνονται εκτεταμένες αλλαγές στον αρχικό νόμο 1642/1986, λόγω της κατάργησης των συνόρων στη διακίνηση των αγαθών και της καθιέρωσης του πληροφοριακού συστήματος VIES, οπότε επεκτείνεται για μια ακόμη φορά το ιδιαίτερο καθεστώς των μειωμένων συντελεστών σε Κυκλάδες, Θάσο, Βόρειες Σποράδες και Σκύρο. Κοντολογίς πλέον, σε ολόκληρο το Αιγαίο (εκτός από Εύβοια και φυσικά Κρήτη), ενώ οι εξαιρέσεις περιορίζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά και στα μεταφορικά μέσα. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού (τότε ήταν το 17), μεταφέρθηκαν αυτούσιες στην κωδικοποίηση του ΦΠΑ (Ν 2859/2000, άρθρο 21, παρ. 4) και ισχύουν μέχρι σήμερα, στην ουσία, μέχρι την ψήφιση του Ν 4336/14-8-2015. Στην ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟ Δ2 του νόμου αυτού, με τον οποίο συμφωνείται το Μνημόνιο Συνεννόησης για το τριετές πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας προς την χώρα μας και στην παρ. 3, αναφέρεται: «Οι προβλεπόμενες στις παραγράφους 4, 5 και 6 του άρθρου 21 του Ν 2859/2000 μειώσεις των συντελεστών Φ.Π.Α. καταργούνται σταδιακά ως ακολούθως:

Από 1.10.2015 στην πρώτη ομάδα νησιών,

από 1.6.2016 στη δεύτερη ομάδα νησιών και

από 1.1.2017 στα υπόλοιπα νησιά.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Οικονομικών ορίζονται ειδικότερα τα υπαγόμενα στις παραπάνω ρυθμίσεις νησιά της παρ. 4 του άρθρου 21 του Ν 2859/2000».

Με λίγα λόγια, έπρεπε να περάσουν 30 χρόνια, να φθάσει η χώρα σε ένα τόσο δύσκολο δημοσιονομικό «κάβο», για να διορθωθεί μια στρέβλωση, η οποία λειτουργούσε σε σημαντικό βαθμό επιβαρυντικά, ως προς την κατανομή του φορολογικού βάρους του ΦΠΑ, προς όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Πολύ περισσότερο δε, ότι έπρεπε να συμπεριληφθεί ως όρος, σε δανειακή σύμβαση, από δανειστές! Για ποιον λόγο να μην είναι σε ειδικό καθεστώς μειωμένων συντελεστών και άλλες περιοχές της χώρας, αλλά αυτό να το «απολαμβάνουν» μόνο τα νησιά του Αιγαίου; Λόγω τουριστικής κίνησης; Μα, όλη η Ελλάδα είναι ένας πλούσιος τουριστικός προορισμός. Σε όλη την χώρα πρέπει να καθιερωθούν μειωμένοι συντελεστές. Αυτό όμως επιτυγχάνεται με την ίση μεταχείριση.

Γνωρίζω ότι θα δυσαρεστηθούν αρκετοί, για αυτή την τοποθέτησή μου. Αλλά το «κοινοτικό κεκτημένο» που υποστηρίζουν κάποιοι ότι πρέπει να διασωθεί, για τις περιοχές αυτές του Αιγαίου, στην ουσία λειτουργεί σε βάρος όλων των υπολοίπων.

Υποθέτω, ότι ουδείς επιθυμεί «κοινοτικό κεκτημένο», με επιμερισμό των βαρών σε άλλες ομάδες.

Γνωρίζω επίσης, ότι δεν είναι αυτή η μοναδική στρέβλωση. Υπάρχει πλήθος στρεβλώσεων που πρέπει να καταργηθούν και μάλιστα με Εθνική πολιτική, όχι με μνημονιακούς όρους, οι οποίοι εξ ορισμού περιέχουν αρνητικές παραμέτρους και «δυσάρεστες» διαστάσεις.

Ας σκεφτούμε μόνο αυτό: Σε συνδυασμό με τον συντονισμό των υπηρεσιών για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής από τον ΦΠΑ (δηλαδή να εκδίδονται αποδείξεις και παραστατικά πωλήσεων και να παταχθεί η έκδοση εικονικών  – πλαστών τιμολογίων) και με κατάργηση των στρεβλώσεων, σε σχετικά βραχύ χρονικό διάστημα θα είναι σε θέση η πολιτεία να μειώσει το γενικό επίπεδο των συντελεστών ΦΠΑ στην χώρα.

Έτσι, θα προκύψει συνολικό όφελος για την κοινωνία.

Όχι με ιδιαίτερες εξαιρέσεις και ειδικά καθεστώτα…

Νίκος Σγουρινάκης

[email protected]

Πηγή άρθρου κ. Σγουρινάκη:  http://epixeirisi.gr/”

Σχετικές αναρτήσεις
Αναδημοσιεύσεις

Γ. Πιτσιλής: Τα ηλεκτρονικά βιβλία θα λειτουργήσουν εντός του 2019

Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας του διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. στην αποψινή ομιλία του στο 10ο tax forum, είναι: Όσον αφορά τις στοχεύσεις…
Αναδημοσιεύσεις

Βιβλίο απογραφών και ισολογισμού: Υπάρχει υποχρέωση επίδειξης του κατά τον έλεγχο;

Τι αλλάζει με την εφαρμογή του Ν.4308/2014 για την επίδειξη του βιβλίου απογραφών και ισολογισμού;
Αναδημοσιεύσεις

Σε επικίνδυνες ατραπούς η ανώνυμη εταιρία

του Γεώργιου Ι. Μάτσου – Δ.Ν., Δικηγόρος Δραματικές θα είναι οι επιπτώσεις στις εσωτερικές ισορροπίες των ανωνύμων εταιριών από 1 Ιανουαρίου 2019, οπότε…
Νέα & Ανακοινώσεις

Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λαμβάνετε στο e-mail σας
περιοδικές ενημερώσεις από την Ε.Λ.Φ.Ε.Ε. Ρόδου